muhkem itmek
(Ar. muhkem + T. it-)
- (Soyut manada) sağlamlaştırmak, güçlendirmek, güçlü bir şekilde yerleştirmek.
Eger ümmetisen dinle bu pendi / Çıkarma muhkem it kalbden efendi (MMAK, 181)
Cesed kıblesi Ka‘bedür efendi / Giderme muhkem it dilde bu pendi (MMAK, 1973)
Göñlümde muhkem itdi şehâ mihrüñi senüñ / Möhr urdı san hazîne-i sultâna beñlerüñ (ADMÇ, g.62/3)
2. (Somut manada) dayamak, yerleştirmek.
Nerdübânı burca muhkem itdiler / Üçi dahi andan inüp gitdiler (AİYA, mes.1905)
3. Bağlamak.
‘Avnî bir sayd-i za‘îfüñdür bugün ‘âlemde kim / Muhkem it zencîr-i zülfüñden anuñ boynına gull (ADMN, 45)