dilîr
(Far.)
Yürekli, cesur, yiğit.
Pâdişâh çün leşkerin gördi dilîr / Kendü rûbâh-ısa olur göñli şîr (AİYA, mes.1177)
Yedi mülkün olıcak derdine mîr / Kasd ider Hinde dahi şâh-i dilîr (BSHP, mes.664)
Çün Umur Pâşâyı gördi gey dilîr / Kıldı İzmîr iline anı emîr (EDTD, mes.1609)
- bkz. dilîr olmak
