kahr
(Ar.) [kahr ~ kæhr] Yok etme, perişan etme, mahvetme; sıkıntı, keder. Döndi kim Beytü’l-makdis şehrine / Vara vü sabr ide ‘ışkuñ kæhrine (GMTK, mes.2763) Dimişler keşf idenler râz-i dehri / Ki ‘ayn-i lutf olur mahbûbı kæhri (FAND, mes.1/265) Bayram idüp…
