gam

(Ar.)

[gam ~ Men. gæm]

Gam, kaygı, tasa, keder, sıkıntı, endişe.

Şarâb ile hôş idüp demlerini / Sürerlerdi göñülden gæmlerini (LHLM, mes.2116)

Hakuñ fazl ile ş’ol buñ demlerinde / Cihâd işi şidâdı gæmlerinde (LGSS, mes.2352)

Safâlar feyz idüp cân ‘âleminden / Ferâgat vir baña dünyâ gæminden (LÇFN, mes.5276)

Bu hâli gûş idüp mahremlerinden / Yüregi tâzelendi gæmlerinden (HHLM, mes.594)

Nigârînüñ bilürdi gæmlerinden / Haber tuymışidi mahremlerinden (ARHŞ, mes.1796)

Beni kurtar belâ-yi ‘âlemden / Diyen âmîn emîn ola gæmden (MŞPN, mes.1599)

Bir selâm ammâ ki biñ derd-ile gæm / Gönderürem dergehüñe iy sanem (SDRK, mes.1/14)

Rebâb amân virürdi câna gæmden / Kemânçe dirdi dem yok yig bu demden (ÇYZE, mes.1137)

• Sözcüğün Meninski’nin Thesaurus‘unda gæm biçiminde kayıtlı olması ve manzum metinlerdeki kafiyeli kullanımları dikkat çekicidir. Bu minvaldeki Eski Anadolu Türkçesi ve Osmanlı Türkçesi manzum metinlerinde gam yerine gæm okunabileceğini gösteren çok sayıda kafiyeli kullanım mevcuttur. MetinAmbarı‘ndan alınan yukarıdaki tanıklar da bunu desteklemektedir.